DodgeBall: A True Underdog Story
When megalomaniacal White Goodman, the owner of a trendy, high-end fitness center, makes a move to take over the struggling local gym run by happy-go-lucky Pete La Fleur, there's only one way for La Fleur to fight back: dodgeball. Aided by a dodgeball guru and Goodman's attorney, La Fleur and his rag-tag team of underdogs launch a knock-down, drag-out battle in which the winner takes all.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
یک کمدی ورزشیِ کاملاً دیوانه‌وار دربارهٔ پیتر لافلور، صاحب یک باشگاه کوچک و ورشکسته که برای نجات آن باید ۵۰ هزار دلار جور کند. او و جمعی از آدم‌های عجیب‌وغریب تیمی برای مسابقهٔ داج‌بال می‌سازند و در برابر باشگاه لوکس و متکبر «گلوبو جیم» و مالکش وایت گودمن قرار می‌گیرند. فیلم با حضور وینس وان، بن استیلر، کریستین تیلور و ریپ تورن روی شوخی‌های بی‌پرده، لحن هجوآمیز و موقعیت‌های احمقانه حساب باز می‌کند. فضای فیلم سبک، پرانرژی و عمداً بچگانه است و بیشتر روی خندهٔ سریع و شخصیت‌های اغراق‌شده می‌چرخد.
نکات مثبت
- +شوخی‌های پیاپی و ریتم تند
- +بن استیلر در نقش ضدقهرمان کاملاً بامزه است
- +گروه شخصیت‌های دست‌وپاچلفتی دوست‌داشتنی‌اند
- +کمدی فیزیکی و لحظه‌های ابزورد زیاد دارد
- +برای طرفداران کمدی‌های احمقانه و سبکِ ۸۰s-وار، حسابی جواب می‌دهد
نکات منفی
- -طنزش خیلی کودکانه و سلیقه‌ای است
- -بعضی شوخی‌ها ممکن است تند یا آزاردهنده باشند
- -فرمول داستانی‌اش آشنا و قابل‌پیش‌بینی است
- -برای دیدن دوباره ممکن است زود اثرش را از دست بدهد
جمع‌بندی
اگر دنبال یک کمدی بی‌ادعا، پر سر و صدا و مناسبِ حال خوب هستی، این فیلم احتمالاً سرگرمت می‌کند. قوت اصلی‌اش شوخی‌های سریع، بازی‌های اغراق‌شده و فضای «بازنده‌های دوست‌داشتنی» است. اما اگر طنز ظریف یا داستان جدی می‌خواهی، احتمالاً با لحن شلخته و شوخی‌های بی‌ملاحظه‌اش ارتباط نمی‌گیری. در کل، برای یک بار دیدن و خندیدنِ بی‌دردسر انتخاب خوبی است.