Turning Red
Thirteen-year-old Mei is experiencing the awkwardness of being a teenager with a twist – when she gets too excited, she transforms into a giant red panda.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
در «Turning Red»، با می‌لی، دختر ۱۳ ساله‌ای در تورنتوی ۲۰۰۲ همراه می‌شویم که بین وظیفه‌پذیری در برابر مادر سخت‌گیرش و دنیای پرهیجان نوجوانی گیر افتاده است. هر وقت احساساتش از کنترل خارج می‌شود، به یک پاندای قرمز غول‌پیکر تبدیل می‌شود؛ ایده‌ای که فیلم از آن برای پرداختن به بلوغ، هویت و رابطه مادر-دختری استفاده می‌کند. فیلم با صدای رزالی چیانگ و ساندرا اوه، لحنی رنگارنگ، بامزه و پرانرژی دارد و از حال‌وهوای اوایل دهه ۲۰۰۰، دوستی‌های نوجوانانه و تب‌وتاب گروه موسیقی 4*Town نیرو می‌گیرد. فضای آن هم فانتزی است و هم صمیمی؛ یک داستان رشد شخصی با چاشنی کمدی، موسیقی و کمی آشوب.
نکات مثبت
- +انیمیشن چشم‌نواز و پرجزئیات
- +دوستی‌های نوجوانانه خیلی زنده و باورپذیرند
- +ایده استعاری بلوغ جسورانه و خلاقانه است
- +فضای نوستالژیک اوایل دهه ۲۰۰۰ جذاب است
- +صداپیشگی ساندرا اوه و رزالی چیانگ دلنشین است
نکات منفی
- -برای بعضی‌ها بیش از حد «دیزنی‌طور» و امن به نظر می‌رسد
- -ریتم داستان در نیمه دوم کمی فرمولی می‌شود
- -طنز و مضمون بلوغ ممکن است برای همه مخاطبان راحت نباشد
- -شدت درام برای بعضی تماشاگران کم‌کشمکش حس می‌شود
جمع‌بندی
اگر دنبال یک انیمیشن گرم، رنگی و صمیمی درباره بلوغ، خانواده و هویت هستید، «Turning Red» انتخاب خوبی است. فیلم بیشتر روی احساسات، رابطه مادر و دختر، و انرژی نوجوانی تکیه دارد تا ماجراجویی پرتعلیق. برای مخاطب خانوادگی و کسانی که از Pixarهای احساسی و متفاوت خوششان می‌آید، ارزش دیدن دارد. اما اگر از آثار کم‌ریسک‌تر و نرم‌تر پیکسار خوشتان نمی‌آید، شاید کمی سبک و آشنا به نظر برسد.