Happy as Lazzaro
Lazzaro felice
Purehearted teen Lazzaro is content living as a sharecropper in rural Italy, but an unlikely friendship with the marquise’s son will change his world.
نقد فیلم
نقد بدون اسپویل
«Happy as Lazzaro» یک درام فانتزی-معمایی ایتالیایی از آلیچه روورواکر است؛ قصه‌ای شاعرانه و تمثیلی دربارهٔ یک جوان ساده‌دل و مهربان به نام لازارو که در میان کشاورزانِ فقیر و استثمارشده زندگی می‌کند. فیلم با بازی آدریانو تاردیولو، آلبا روورواکر، سرژی لوپز، تومّازو رانیو و نیکولتّا براسکی، حال‌وهوایی آرام، عجیب و در عین حال تلخ دارد. فیلم بیشتر شبیه یک افسانهٔ اجتماعی است تا یک درام واقع‌گرایانه؛ دربارهٔ طبقه، استثمار، معصومیت و برخورد دنیای قدیم با مدرنیته. لحنش تأمل‌برانگیز، احساسی و گاهی سوررئال است.
نکات مثبت
- +تمثیلی و عمیق
- +فضاسازی شاعرانه و تصویربرداری چشمگیر
- +بازی درخشان و معصومانهٔ آدریانو تاردیولو
- +ترکیب موفق واقع‌گرایی اجتماعی با خیال
- +پر از لایه‌های فکری دربارهٔ فقر و استثمار
نکات منفی
- -ریتمش برای بعضی‌ها کند است
- -نمادپردازی‌ها ممکن است مبهم بمانند
- -بخش‌هایی از فیلم بیش از حد استعاری‌اند
- -حال‌وهوای تلخش برای همه مناسب نیست
جمع‌بندی
اگر فیلم‌های شاعرانه، استعاری و اجتماعی دوست دارید، این یکی احتمالاً خیلی برایتان جواب می‌دهد. «Happy as Lazzaro» بیشتر از اینکه داستان‌محور باشد، یک تجربهٔ حسی و فکری است و به‌خاطر لحن خاصش در ذهن می‌ماند. اما اگر دنبال روایت سرراست و ریتم تند هستید، ممکن است حوصله‌تان را سر ببرد. برای مخاطبی که با سینمای هنری و فابل‌گونه ارتباط می‌گیرد، انتخاب بسیار ارزشمندی است.